De Kepler Track, een van de 9 Great Walks of New Zealand! Een waanzinnige ruim 60 km lange track door sprookjesachtige bossen, over besneeuwde bergtoppen en langs het prachtige Lake Te Anau. Een track die meestal in 3 of 4 dagen gelopen word.

1 dag voor de vertrekdatum code rood.. Avalanche danger.. Ok alleen lopen is niet handig. In de bus hoor ik 2 mensen praten over de track en al snel merk ik op dat ze dezelfde track plannen hebben alleen willen hun gaan kamperen en had ik de hut in gedachte. Na ons contact besloten mijn tent mee te nemen en bij hun aan te sluiten. Snel contact gehad met de DOC over veiligheid en informatie en we kregen groen licht om te gaan met de waarschuwing dat we alle weersomstandigheden kunnen verwachten. Dat betekend dus koude nachten. Aan de hand van de adviezen van DOC onze tassen secuur ingepakt en extra veiligheidsmaatregelen genomen.

Dag 1: Te Anau naar Iris Burn (34 km)

Fris en vol goede moed gingen we op pad! De avond van tevoren al eten gekookt en ’s ochtends alle waterflessen gevuld.

Een lange dag vandaag! Samen met Holly en Jake op pad, en het lopen van een track is andere koek dan de trainingen. Om 20u waren we op het campsite waar we ontvangen werden door ‘’Robbie’’ de ranger. Bij hem moesten we ons melden en hij legde ons het geluid van de kiwi’s uit. Tijdens deze verschrikkelijk koude nacht heb ik vele kiwi’s gehoord! De dag veelal lopen door een sprookjesachtig bos. Wat berg op en af maar niet zo heel stijl. We moesten een paar bruggetjes over en over/door een paar beekjes en riviertjes. ’s Avonds nog even bij het kampvuur gezeten met 2 Deense meiden en 3 Duitsers. Hun liepen de route andersom en zo wist ik een beetje wat me te wachten stond. De natuur is bizar mooi.

Dag 2: Iris Burn naar Brod Bay Camp (23 km)

9u vertrokken, veel later dan ik in de planning had. Holly en Jake hebben het zwaar met opstarten en ik wist dat we gelijk vanaf de eerste meter fors moesten klimmen. Tot de middag zou het zwaar worden. Onze backpacks weer op en vol goede moed gingen we omhoog. Ik had gepland om 13u bij de eerste shelter te zijn, dit werd 14u. Gezien de km’s en de uren moesten we dus versnellen op de bergkam om op mijn geplande tijd beneden te zijn en ook nog te kunnen genieten van de bergtoppen. Na een aantal uren klimmen kwamen we op de eerste summit. Tas af en de summit op met camera.. Wauw… bizar.. Je staat boven op een bizar hoge berg, onder je zie je een regenboog.. in de verte speldenknopjes van huizen en een machtig mooi lake met besneeuwde bergtoppen. Ik krijg er rillingen van als ik er aan denk. Mijn hart heb ik verloren aan de bergen, dat is iets wat zeker is. Deze dag was zwaar, niet alleen vanwege het klimmen maar ook vanwege de conditie van de track. Constant aandacht erbij houden, rotsen over, smalle paadjes, modder, trappen en zelfs een stuk ijs en sneeuw oversteken. Eenmaal bij de Luxmore hut moesten we nog 3 uur afdalen en het was al 17:30. Holly en Jake besloten iets langer te pauzeren om daarna vlot naar beneden te kunnen lopen, ik besloot hun tent mee te nemen en naar beneden te gaan om het kamp op te bouwen. Ik heb een erge hekel aan in het donker op de track lopen en de tent in het donker opzetten. Gelukkig was hun tent super licht en super makkelijk op te zetten en als snel kon ik eindelijk met een bak koude rijst mijn bed in kruipen. Ook Holly en Jake waren veilig beneden gekomen en hoorde ik uitpakken.

Dag 3: Brod Bay Camp naar Te Anau (7,5 km)

5:30 Snel opstaan! De zon kwam prachtig mooi op vanuit lake Te Anau.. met open mond heb ik gekeken naar de zon.. De laatste loodjes waren zwaar maar met het vooruitzicht van een warme douche ging het nog best vlot! We moesten om 11:30 gedouched in de bus zitten. Snel met buschauffeur ‘’Nipper’’ besproken dat ik even eten kon scoren en we konden weer verder naar Steward Island.

Normaal plan ik meerdaagse tracks wat ruimer, maar door de weersvoorspellingen hadden we een krapper schema. Er was veel wind, regen en sneeuw voorspelt en dan is het niet veilig om de bergen op te gaan.

Deze track zal ik mijn hele leven nooit meer vergeten. De uitzichten waren onbeschrijfelijk mooi.. en het gevoel wat je krijgt als je daar zo op die machtige berg staat is met geen pen te beschrijven.

Kepler Track
Kepler Track
Kepler Track